توضیحات
استاندارد ملی ۱۴۰۴۵ مجموعهای دقیق برای ارزیابی کیفیت انبردستها و گازانبرها است. این استاندارد ابعاد، تلرانسها، روشهای آزمون و الزامات عملکردی ابزارهایی مانند سیمچین، کفبُر و گازانبر را مشخص میکند تا محصول نهایی ایمنی، دوام و کارایی مطلوبی داشته باشد. این ابزارها به دلیل کاربرد گسترده در صنایع برق، ساختمان، مونتاژ و کارگاههای عمومی، نیازمند کنترل کیفیت سختگیرانه هستند و استاندارد ۱۴۰۴۵ چارچوب این ارزیابی را ایجاد میکند.
استاندارد ملی ۱۴۰۴۵
در این استاندارد، ابعاد فک، طول دسته، زاویه برش و سختی تیغهها بهصورت دقیق تعریف میشود. برای کنترل این ویژگیها، آزمایشگاههای تخصصی نقش مهمی دارند. در آزمایشگاه سختیسنجی، اندازهگیری سختی لبهها با آزمونهای ویکرز، میکرو ویکرز، راکول و سختیسنجی پرتابل انجام میشود تا اطمینان حاصل شود تیغه در برابر فشار و برش دوام کافی دارد.
آزمایشگاه مکانیکی مقاومت ابزار در برابر خمش، گشتاور و ضربه را بررسی میکند. این آزمایشها به تولیدکننده کمک میکند محصولی بسازد که در استفاده طولانیمدت تغییر شکل ندهد. برای ارزیابی کیفیت سطحی فلز، آزمایشگاه متالوگرافی ساختار ریزدانهای فولاد را تحلیل میکند و با نتایج سختیسنجی ارتباط میدهد.
در کنار این مجموعه، آزمایشگاه خوردگی و مواد رفتار ابزار در محیطهای خورنده را بررسی میکند. این آزمونها برای محصولاتی که در محیط مرطوب یا صنعتی استفاده میشوند اهمیت بالایی دارند. آزمایشگاه الکترود و جوشکاری کیفیت نواحی اتصال در ابزارهای چندبخشی را ارزیابی میکند. برخی تولیدکنندگان نیز برای کنترل مواد اولیه از آزمایشگاه کوانتومتری استفاده میکنند تا ترکیب شیمیایی فولاد بهطور کامل بررسی شود.
ابزارهای صنعتی در بسیاری از کارگاهها در کنار تجهیزات دیگر مورد استفاده قرار میگیرند. بنابراین آزمایشگاههای ملمان و تجهیزات اداری و ظروف در مجموعههای بزرگ ارزیابی، نقش پشتیبانی عملیاتی دارند. آزمایشگاه سنگ و دیسکهای برش نیز کیفیت تجهیزات کمکی را بررسی میکند تا مراحل برادهبرداری و پرداخت ابزار بهدرستی انجام شود. در نهایت، آزمایشگاه تخصصی اسپرینکلر ظرفیت ارزیابی مقاومت حرارتی برخی دستهها یا پوششها را فراهم میکند.
رعایت استاندارد ۱۴۰۴۵ امکان تولید ابزارهای باکیفیت را فراهم میکند و مجموعهای از آزمایشگاهها در کنار هم زنجیره ارزیابی را تکمیل میکنند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.