توضیحات
استاندارد ملی ۱۴۰۴۷ به الزامات فنی انبردستهای نگهدارنده دستی میپردازد. این ابزارها در صنایع مکانیکی، کارگاههای تعمیراتی و فعالیتهای عمومی کاربرد گسترده دارند. استاندارد، حدود ابعادی، کیفیت ساخت، خواص مکانیکی و روشهای آزمون را مشخص میکند تا ایمنی و دوام ابزار تضمین شود.
استاندارد ملی ۱۴۰۴۷
این سند علاوه بر تعریف ابعاد و حداقل کیفیت فولاد، معیارهایی مانند دقت لبهها، کیفیت سطح، نحوه اتصال فکها و عملکرد دسته را تعیین میکند. همچنین رفتار ابزار در برابر بارهای فشاری، نیروهای چرخشی و ضربهای بهطور دقیق ارزیابی میشود. به همین دلیل، آزمایشگاههای مکانیکی نقش مهمی در کنترل کیفیت این گروه ابزار دارند.
برای اندازهگیری سختی فلز بهکاررفته، از آزمونهای ویکرز، میکروویکرز، راکول و سختیسنجی پرتابل استفاده میشود. این آزمونها در آزمایشگاه سختیسنجی و آزمایشگاه متالوگرافی انجام میشوند. در بخش متالوگرافی ساختار میکروسکوپی فولاد بررسی میشود تا یکنواختی و سلامت حرارتی ابزار تأیید شود.
ترکیب شیمیایی فولاد نیز اهمیت زیادی دارد. آزمایشگاه کوانتومتری این ترکیب را تحلیل میکند تا ابزار مطابق استاندارد و عاری از عناصر مزاحم باشد. برای ارزیابی مقاومت ابزار در شرایط رطوبت و محیطهای خورنده، آزمایشگاه خوردگی و مواد وارد عمل میشود.
در تولید ابزارهایی مانند انبردستها، بخشهای جوشکاری یا اتصال قطعات نیاز به بررسی کیفیت دارند. آزمایشگاه الکترود و جوشکاری این کنترل را انجام میدهد. همچنین، میزان مقاومت ابزار در برابر ضربه و بارهای شدید در آزمایشگاه مکانیکی ارزیابی میشود.
شرکتها برای بستهبندی، طراحی ظاهری و ارائه مناسب محصول، از آزمایشگاه مبلمان اداری و تجهیزات و نیز آزمایشگاه ظروف برای بررسی کیفیت اقلام جانبی بهره میبرند. برخی تولیدکنندگان در کنار این موارد، فرایندهای کنترل صنعتی مانند بررسی رفتار ابزار در تماس با مواد سخت را در آزمایشگاه سنگ و دیسکهای برش و صنعتی انجام میدهند. استفاده از آزمایشگاه تخصصی اسپرینکلر نیز در بخشهای ایمنی محیط تولید اهمیت دارد.
استاندارد ۱۴۰۴۷ با ترکیب این مجموعه آزمونها، کیفیت ابزارهای دستی را تضمین میکند و تولیدکنندگان را به سمت ساخت محصولی بادوام، ایمن و قابل اعتماد هدایت میکند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.